News Blog

Na początek chciałbym przeprosić użytkowników Mac OS X, co prawda jakiś czas korzystałem, nie przeczę, z dobrodziejstw tego systemu, jednak jego specyfika i funkcjonalność dość znacznie odbiega od moich rozważań na temat systemu w pełni zaspokajającego codzienne potrzeby „zwykłego” użytkownika internetu.
Moja przygoda z komputerami zaczęła się stosunkowo późno, pomijając wyścigi Formuły 1 w szkole średniej na Commadore:).
W wieku 22 lat, po nieudanym studenckim starcie, szukałem pracy, to jeszcze był czas gdzie znajomość obsługi komputera była atutem a nie oczywistym faktem przy ubieganiu się o posadę. Tak więc korzystając z komputera znajomego, wnikałem w tajniki korzystania z tego urządzenia. Windows 95 wydawał mi się wtedy czarną magią i niezrozumiałym urządzeniem, napisanie CV wydawało się ogromnym sukcesem, zwłaszcza że prace dostałem:).
Firma transportowa, kadra mało obeznana z techniką komputerową, okazała się wyzwaniem dla firmowego informatyka. Z dnia na dzień przekonał zarząd że Linux jest dobrym i tanim rozwiązaniem. Zakupili serwer, z wszystkich komputerów wyjęli prawie cały sprzęt prócz kart sieciowych, graficznych i podłączyli je jako terminale. Jako początkujący użytkownik komputerów dane mi było usiąść przed ekranem komputera i zakochać się w Linuxie:). Zapoznanie się z systemem przebiegło bez mniejszych problemów, mniejszych niż z Windows 95:).
Z biegiem czasu okazało się że mogę już pomóc wdrożyć ten system w firmie i przekonać do niego starszą kadrę. Patrząc na to dzisiaj, z perspektywy czasu, było to karkołomne przedsięwzięcie, ale udało się. Dziś pracuje w większej firmie w większym mieście i nikt sobie nie wyobraża takiego rozwiązania. To było 10 lat temu… i ludzie wcześniej korzystający rok, góra dwa lata z Windowsa, korzystali bez większych problemów z Linuxa, z tego co pamiętam była to polska dystrybucja PLD, która akurat ostatnio odżyła – PLD – Piekło zamarzło
Zarażony tym systemem, kupiłem pierwszy swój komputer Compaq Contura, informatyk z tej firmy, jakimś cudem zainstalował mi na nim w trybie tekstowym Linuxa, dzięki temu dane mi było poznać ten system od środka.
Taki był początek, nie będę tu streszczał swojego życia, bo nie o to tu chodzi, po paru latach, zmieniłem miasto, pracę i… komputer:). Oczywiście z Windowsem i oczywiście zainstalowałem od razu Linuxa w trybie graficznym. Prawie nic nie działało, dźwięk, zwykłe połączenie z internetem, drukarką, było jeszcze dla mnie zaporą nie do przejścia, wine nie było jeszcze tak rozwinięte jak dzisiaj. Poza tym szybkość działania pozostawiała wiele do życzenia tak jak i dostępność aplikacji niezbędnych mi do pracy, to był czas kiedy rozpocząłem swoją działalność na polu usług internetowych, potrzebowałem więc z miejsca, działającego w pełnym zakresie komputera. Zainstalowałem… Windowsa.
Traktowałem go jak kochankę, i jak to bywa z zakochanymi wracałem średnio co kwartał do Linuxa. W miarę możliwości mojego komputera (IBM ThinkPad 600E) próbowałem różnych rozwiązań, od powszechnych dystrybucji z menadżerem okien Fluxboxa po KateOS, bezskutecznie.
Dwa lata temu przyszedł czas na mój trzeci komputer Acer Aspire 3680, taka sama sytuacja. Tutaj już z uporem maniaka próbowałem instalować openSUSE, uruchamianie systemu 5 minut, dźwięk nie działa, otwieranie programów trwało ponad minutę. Kompilowanie jądra nie wchodziło w grę, wieczorem potrzebowałem już komputera do pracy, zadanie na jutro, szybciej zainstalowałem z powrotem Windowsa. Na Windowsie wirtualne maszyny, cuda, wianki, porażka.
Teraz już czas na szczęśliwe zakończenie:).
Czytając sam, to co napisałem, zdałem sobie sprawę iż przez prawie całe moje życie przewijało się to pytanie z tytułu tego posta, odpowiedź znalazłem parę dni temu.
Parę miesięcy temu wysłałem zgłoszenie o płytę Ubuntu 8.04. Przyszło po miesiącu i leżało między innymi płytami z dystrybucjami które przewinęły się przez mój komputer.
Tydzień temu, po kolejnym „obrażeniu” się na Windowsa, włożyłem ją do Acera, zainstalowałem, uruchomiłem komputer w 39 sekund… Przywitał mnie dźwiękiem wydobywającym się z milczących jak dotąd na wieść o zainstalowanym Linuxie, głośników. Po uruchomieniu zapytał się mnie czy chcę zainstalować sterowniki, bo akurat wykrył że mam WiFi, oczywiście zgodziłem się.
Godzinę od włożenia płyty, miałem w pełni funkcjonalny system z bezprzewodowym dostępem do internetu. Doinstalowałem tylko parę programów, w tym wine, które uruchomił mi parę potrzebnych aplikacji windowsowych z pendrive i jestem już na dobre ze swoim Linuxem:).
Co jeszcze mnie zaskoczyło, po podłączeniu mojego ZEN-a Creative, naładował mi jego baterię przez port USB, gdzie Windows bez instalowania sterowników nie wiedział po jaką cholerę i co ja mu podłączam. To samo z Nokia E65, wprawdzie wykrył w niej tylko kartę pamięci, ale o to mi chodziło by zgrać wszystko na komputer.
Najważniejsze i największe zdziwienie, procesor się nie grzeje. Godzina pracy pod Windowsem kończyła się wkładaniem poduszki między laptopa a kolana.
Ktoś powie po co te moje zwierzenia? Piszę to do użytkowników którzy tak jak ja borykali się z tymi problemami które opisałem, wiedząc jednoznacznie iż Linux jest idealnym systemem, mając na uwadze jednocześnie że nie ma rzeczy idealnych.
Ubuntu przekonało mnie jednak iż możliwe jest korzystanie z Linuxa, bez konieczności wgłębiania się w ten system, zbytniego konfigurowania, kompilowania i innych rzeczy które tak naprawdę nie powinny zajmować użytkownika, któremu zależy tylko na codziennym bezproblemowym i co najważniejsze bezpiecznym korzystaniu z komputera.
Zbliża się premiera Ubuntu 8.10, po wrażeniach z tej wersji jestem przekonany że zdobędzie rzeszę nowych użytkowników i tak już sporej społeczności Ubuntu.
Zapraszam do odwiedzenia polskiej strony użytkowników Ubuntu – Ubuntu